Intro
Verse
เหมือนว่าเราจะมอง
ไม่เห็นหนทางใด ตกอยู่ในความมืดบอด ตกอยู่ในห้วงใจที่อ่อนไหว
เหมือนจะเป็น กลางคืนอันยาวนาน
เมื่อฟ้าไม่มีแสงใด มองไปรอบกาย หัวใจก็พลันหวาดกลัว
Verse 2
ว่าเหตุใดคืนที่ยาวนาน ไม่ผ่านไปเสียที จากนี้จะมีหนทางอื่นอีกไหม
แต่อย่างไรก็ตาม ยังมีตะวันยังที่ ฉายในวันต่อไป แต่ไม่รู้ต้องรอเมื่อไหร่
หรือใจเราคงจะอยู่กับคืนอันเป็นนิรันดร์
Instruments
Verse 3
ว่าเหตุใดคืนที่ยาวนาน ไม่ผ่านไปเสียที
จากนี้จะมีหนทางอื่นอีกไหม
แต่อย่างไรก็ตาม ยังมีตะวันยังฉาย ในวันต่อไป
เมื่อเรามีเช้าวันใหม่ หวังใจว่าจะมีหนทาง
Verse 4
เมื่อทุกข์ในวันเมื่อวาน คืนกลับมาหาใจอันอ่อนแอ
เหตุที่ใจแพ้ เพราะเราต่างหากที่แพ้ใจ
ความทุกข์จึงเป็นกลางคืนอันยาวนาน
แต่แล้วมันจะผ่านไป ตราบใดเวลายังหมุนผ่าน
ความทุกข์จะผ่าน เพราะไม่มีคืนใดเป็นนิรันดร์
วันคืนต้องผ่าน นั้นคือเวลาอัน เป็นนิรันดร์
