Instruments
Verse 1
เจ้านกเอย เจ้าเคยอยู่บนกอไผ่ ถู่ขันบทเพลงจากใจ ชมไพรชมพฤกษ์พนา
ส่งสำเนียง เสียงธรรมชาติสร้างมา ผสมเสียงเพลงพฤกษา ที่มาของเสียงดนตรี
Verse 2
กู่เรื่องราวบอกกล่าวถึงความรู้สึก เป็นเพียงสามัญสำนึกและการห่วงหาอาทร
ตอนนี้เรา สิ้นเงาไม้ไม่เหมือนก่อน ชุ่มชื่นกลับกลายเป็นร้อน เป็นแล้งระแหง ระเหิด
Pre-Hook
ความแห้งแล้ง ความชุ่มชื้น อย่างไหนที่เราชอบใจ
ความร่ำรวย ความยากจน อย่างไหนที่คนชอบกัน
มันอยู่ที่ความสมบูรณ์ ของหมู่แมกไม้ ต้นสายต้นน้ำลำธาร
มาจากป่าสู่เมือง จากเขาทะมึน หล่อเลี้ยง ผู้คน (ในแท่งคอนกรีต)
Hook
ยามนี้เราจึงมาร้องเพลง ร่วมร้องบรรเลง เสียงเพลงจากไพร
เมืองนั้นมีความศิวิไลซ์ เมื่อมีป่าไม้ ต้นน้ำลำธาร
มีนกกาหากินบินว่อน แม่ลูกอ่อนมีนมให้ลูกกิน
คนหากิน สัตว์หากิน เราไม่เบียดเบียนกันและกัน
ต้นไม้งาม คนงดงามงาม น้ำใจไหลเป็นสายธาร
ชุบชีวิตทุกฝ่ายเบิกบาน มีคนมีต้นไม้ มีสัตว์ป่า
Instruments
Verse 3
ความสมดุลย์ คือคุณตามธรรมชาติ ดินน้ำลมฟ้าอากาศ เติมวาดชุบชีวิตชน
หมู่ไม้พรรณ อยู่กันมาหลายชั่วคน ให้ใบให้ดอกให้ผล ให้คนได้ผลประโยชน์
