Intro
Verse
แม่นางรจนา.. เธอมีสายตามองเงาะเป็นทอง
ตัวพี่ได้ แต่ยื่นมอง มองเงาะ เป็นทอง น้องมอง ตรงไหน
อันว่าพระสังข์ พอถอดร่างมา ก็กลายเป็นเงาะ
พี่ได้แต่ยื่นหัวเราะ มองน้องรักเงาะ เหมือนในนิทาน..
Hook
ถึงพี่..ไม่ค่อยหล่อ แต่ขอบอกน้องรจน้อ พี่ยังรูปหล่อกว่าเงาะ..
อาจไม่วิเศษ..เหมือนเงาะ จะเหาะ ก็เหาะไม่เป็น จะขอเป็นคนติดดิน..
Verse 2
แม่นางรจนา.. เธอมัวลุ่มหลงกับเงาะรูปงาม
แต่อย่างไร ก็ตาม พี่ไม่ประณาม ว่าเธอนั้นเลว
จะขอเป็นคน.. ที่จมอยู่ในป่าเหว
กลางแสงไฟ และแสงเพลง.. ที่ร้อนระอุ ค่อยเผ่าหัวใจ...
Outro
