Intro
Verse
เคยลิ้มรส ความผูกพัน เธอและฉันร่วมฝันในยามค่ำคืน
จึงรู้รส ของความกล้ำกลืน ใจจะฝืนยามค่ำคืนไม่มีเธอ
Verse 2
รสชาติของจันทร์ในยามค่ำคืน กลิ่นหอมของวันที่ฉันและเธอยืน
ใต้แสงจันทร์ในคืน วันที่ฉันได้ชื่น ชมคืนที่ข้างกายทำจิตใจฉันรื่น รมณ์
Verse 4
ฮะข่าว ฮะคราวไม่มี ได้แต่นึกได้แต่คิดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในยุคก่อนยุคพระเวสสัญดอนก่อนนี้
ยุคพระเวสสัญดอนก่อนนี้ นึกทีไรแล้วใจอ่อน
นึกทีไรแล้วใจอ่อน ทั้งเคียงบ่า เคียงไหล่
เคยกิน เคยนอน เคยกอด เคยขับรถไปจอด
ซื้อทองหยิบ ซื้อทองหยด ฮะฝอยทอง
Hook
เคยลึกซึ้งและห่วงใย นานแค่ไหนไม่ลืมเลือน
วอนลมช่วยพัด ย้ำเตือน ทำให้เหมือนว่าเราเคยรักกัน
Pre-Hook
คิดถึง คิดถึง ละเมอ จิตใจฉันMiss มันคิดถึง เมื่อไหร่จะเจอ
หายใจเข้าเธอ หายใจออกเธอ เบลอ เบลอ
ตอนกลางวันทำฉันเซ่อ ตอนกลางคืนทำฉันเหวอ
Verse 5
เพราะว่ารักพี่จ้องหยอด เพราะว่ารักจึงแกล้งหยอก
เพราะว่ารักเจ้าจึงบอก รู้ว่ารักไม่กลับกลอก
เพราะว่ารักล้วนต้องเจ็บ ขอเรียนรักแล้วยอมเจ็บ
ผมเรียนรู้ไม่เคยเข็ด แม้คืนวันจะหนาวเหน็บ
Pre-Hook 2
หากว่า เหิน ห่าง หาย เป็นเหตุ แห่งความหมายให้ ห่วงหา
ก่อเกิดจากช่วงเวลา กัดกินหัวใจ
เหมือนตกอยู่ในห้วง ยังห่วงใยทุกช่วง ( ใต้แสงจันทร์)
