Intro
Verse
เดินอยู่เพียงล่ำพัง หมดกำลังเพราะฝนเริ่มกระหน่ำ พัดพา
หมดเรี่ยวแรงจะเดิน ก็บังเอิญที่เธอเข้ามา เหมือนเป็นชายคาแห่งรัก
ให้คนอย่างฉันพักใจกับเธอ ความเหน็บหนาวเริ่มจางหายไป
แต่พอไม่นานเท่าไร เธอคล้ายเป็นลมแรง ไม่ตั้งตัว เธอทำให้ใจฉันเจ็บจนกลัว
Hook
เธอคือมรสุม พายุที่พัดโหมกระหน่ำ ตอกย้ำให้ทุก ๆ นาทีที่เจอ
ฉันก็ยังต้องเจ็บ ได้แค่ความปวดร้าวที่เธอให้มา
โปรดอย่าทำกับฉัน กดดันให้ฉันนั้นต้องลา เหน็บหนาวอ้างว้าง แค่คนเดียวดีกว่า
ก็ยังดีกว่ามีน้ำตาเพราะมีเธอ ฝ่าฝนก็ทนเดินไป
Instruments
