Intro
Verse
ชายคนนั้นนั่งเหงาเศร้าซึม บ้านอีมครีมหลังใหญ่โบราณ
แดดส่องใส่ นิวาสถาน ที่นั่งนอกชาน กับมีหยังกวน
ชายคนนั้นนั่งอัดยาซอง เห็นชี้ยากองถอนใจให้หวน
จิบกาแฟที่หอมอบอวล คิดไปใคร่ครวญกับมีหยังคิด
Instruments
Verse 2
คิดจะเอาอย่างนั้น ฝันจะเอาอย่างนี้ คิดจะให้มันดี ขึ้นหน่อยสักนิด
คิดจะเอาเดือนดาวก็คงไม่คิด คิดแต่เพียงชีวิต ให้มันสุขซำบาย
จะเอาเงินทอง มากองท่วมเรือน จะเอาพ้องเพื่อน ก็มีมากหลาย
จะเอาเมียน้อย หรือก็มีมากมาย จะให้ใครตาย ก็เพียงชี้นิ้ว ชี้ นิ้ว ชี้ นิ้ว
Instruments 2
Verse 3
ชายคนนั้นนั่งเหงาเศร้าซึม บ่นงำงามเหมือนดั่งคนหิว
จะหกสิบปีนี้ ก็ใกล้เข้าคิว ความหวังหลุดปลิวดุจดั่งละลาย
หวังจะสุขสบาย แต่ไม่วายข้องขัด แต่ไม่วายข้องขัด ก็เลยต้องอัดยาซอง
ชายคนนั้นนั่งเหงาเศร้าซึม บ่นงำงึม......
