Intro
Verse
สิบเก้าปีผ่าน ยังอยู่ในม่านประเพณี
พอย่างยี่สิบไม่ครบดี ศีลธรรมอันดีต้องถูกทำลาย
ก็เพราะความรักมันทำให้เธอยากหักห้ามใจ
ปล่อยร่างกายให้เป็นไป ตามครรลองของธรรมชาติ
ความรักเธอนั้นไม่เคยแบ่งปันใจให้ใคร
พรหมจารีที่เสียไป ก็ยังมั่นใจเขาเพียงผู้เดียว
ใครห้ามใครเตือนเธอบอกว่าเธอไม่เกี่ยว
มีเขาเพียงผู้เดียว ที่เธอทั้งรักทั้งหลงจริงใจ
Hook
แต่เขาไม่รู้ว่าเธอเชิดชูเขาเหนือสิ่งใด
ให้ทั้งกายทั้งใจ ไม่เคยแบ่งไปให้ใครชิดใกล้
แต่เขาคนนั้นยังคงล่าฟันสาวสวยเรื่อยไป
หากเธอรู้คงตรอมใจ สิ่งที่เสียไปช่างดูไร้ค่า
Verse 2
แล้วถึงวันนี้มาถึงวันที่รถไฟชนกัน
เป็นภาพความจริงไม่ใช่ความฝัน คู่ควงเขานั้นสาวเซ็กส์สดใส
มันถึงวันแล้วที่เธอและเขาต้องแยกกันไป
เหลือทิ้งเพียงภาพคาวความเศร้า ที่ยังฝันใจเธอตลอดมา
Instruments
Outro
เป็นอุฑาหรณ์เตือนสาวน้อยวัยสดใส ของติดตัวจะให้ใคร ก็ลองชั่งใจให้ดีเสียก่อน
ให้วันเวลาเป็นตัวช่วยวัดใจ พ่อแม่ยังคอยเธอกลับไป แขวนใบปริญญาที่ข้างบ้าน
Outro
