Instruments
1
กลับจากทำงานเดินเข้ามาอยู่ในบ้านเก่า เอาจริงๆ ไม่มีเธอมันก็ว่างเปล่า
ในเมื่อฉันเป็นคนทำจึงไม่กล้ากล่าว เธอเป็นยังไงตอนนี้ฉันก็ไม่ทราบข่าว
มองที่โซฟาภายในหัวเห็นแต่ภาพเก่า ถามตัวเองว่าจริงๆแล้วฉันพลาดเปล่า
สถานะของเราถูกพาดข่าว ฉันก็เลยอยากจะรู้จริงๆ ว่าเรานั้นรักกันมากเปล่า
2
เหลือบมองไปที่โต๊ะที่เธอชอบนั่ง ตอนนี้มันกลายเป็นช่องว่าง
ฉันพยายามคิดว่าเป็นระลอกสั้น ที่จะต้องลองทำสิ่งที่ต้องห้าม
หันมองสิ่งของไปรอบๆ ด้าน ไม่มีเสียงเธอรอบๆ บ้าน
ทุกปัญหามันคือฉันที่ไปชอบสร้าง เอาเหตุผลร้อยแปดมาเป็นข้ออ้าง
3
เปิดประตูไปในห้องที่เราเคยหลับ มันก็มีภาพที่เธอมาเกยตัก
และก็รีโมตแอร์ที่เธอเคยจับ ในนาทีนี้ฉันก็เลยจะ
กลั้นน้ำตาไม่ค่อยอยู่ฉันก็เลยกลับ ทำให้ฉันนั้นได้รู้ว่าฉันคิดผิด
กลิ่นน้ำหอมที่ระเหย มันก็เลยดับ ไม่มีข้าวของเธอ ไม่มี Lipstick
4
ไม่มีแม้เสื้อผ้าอยู่บนชั้นวาง จากชีวิตคนที่ลั้นลา
ขอให้ฉันได้คิดถึงเธอแค่ครั้งครา ไม่สามารถดึงสิ่งเหล่านั้นมา
น้ำตาที่ได้เสียที่ได้ให้ไป กลายเป็นฉันเองไม่ใช่ใคร
ที่คิดถึงคนที่ฉันนั้นได้ไล่ไป ฉันสัมผัสมันตลอดแม้จะใกล้ไกล
5
ฉันกลับมา Paranoid ตอนที่เปิดเก๊ะแล้วก็เจอ Polaroid
รูปที่ครั้งหนึ่งเราทั้งสองได้ไปเที่ยว คลื่นที่มันเชี่ยวแล้วก็หมอกข้างบนดอย
มันยังคอยย้ำว่าเรารักกันมากๆ เลยนะ ทำไมฉันแม่งเสือกทิ้งเธอไป
Flash Back ทุกๆ อย่างมันกลับมาเป็นกลายเป็นภาพเลยนะ และถ้าหากเธอจะได้เจอใคร
6
เขาจะหลงรักเธอตอนกำลังยิ้ม เขาจะโอบอ้อมเธอแม้สรัลทิ้ง
เขาจะคอยมอบความรักที่สวยงามให้กับเธอ และมันจะมากกว่าคนพันธุ์นี้
แค่อยากลืมเธอซัดไป 7 ป๋อง คนดีๆไม่สมควรอยู่กับเด็กหลอน
และสุดท้ายมันก็กลายเป็นทั้งสองเจ็บ ฉันขอโทษที่ไม่อยู่ตอนเธอเก็บของ
7
ตอนฉันเขียนเพลงนี้ น้ำตาแม่งไหล ตอนนี้เธอเดินไปไกลแค่ไหน
ฉันไม่เคยที่จะใส่ใจเธอ จนทุกอย่างเลยเถิดเกิดเกินแก้ไข
ฤดูฝนผ่านไปเดี๋ยวก็พลัดวัน พระอาทิตย์ส่องแสงมาสลับจันทร์
เธอต้องผ่านมันไปได้แม้จะหนักเบา นี่คือเรื่องสำหรับเราที่รู้จักกัน
Outro
มอบบทเพลงนี้ให้สดับฟัง และก็ทิ้งทุกปัจจัยที่สกัดกัน
ปล่อยเจ้ากระต่ายให้ได้กลับจันทร์ เพื่อไปซ่อมแซมใจที่ได้หักพัง
