Intro
Verse
อายุสิบห้า ได้มาเป็นสาวร่าวง มาใส่กระโปรงรับ ๆ แวม ๆ
ไฟสลัวมัวเหมือนคืนเดือนแรม อะร้าแอร่ม อยู่บนฟลอร์เต้นร่า
เราเกิดมาเป็นคนต้อยต่ำ กระด้างกระดำ ดั่งเม็ดดินเม็ดทราย
Instruments
Verse 2
สาวน้อยใจกล้า ต้องมาเป็นสาวร่าวง นั่งตีคิ้วโก่ง รอบัตรโค้งจากชาย
ปากพูดจา ขออย่ามากล้ำกราย นิดเดียวพอได้ อย่ามากไปนะพี่จำ
โปรดมองฉัน เป็นแค่เพียงอาหารตา เห็นใจเถิดหนา คู่ขาเต้นร้ำวง
Verse 3
มีผู้เฒ่ากำลังเฝ้ารอ ทั้งแม่และพ่อ คอยเฝ้ารอใจบุญหนุนส่ง
จึงปล่อยลูกสาว ที่รักมาเป็นสาวร่วง จึงปล่อยลูกสาว ที่รักมาเป็นสาวร่วง
ก็คงเข้าใจแล้วว่า ไยสาวใจกล้า กระโดดขึ้นบนเวที
Instruments 3
Verse 4
กฐินผ้าป่า ทั้งงานวัดงานโยม มาแอ่วมาห้อม มาเต้นฟ้อนร่าวง
หนุ่มใหญ่หนุ่มน้อย เข้ามาโค้งนวลอนงค์ สามชาร่าวง ตะบึงฮ่อจนเหงื่อไหล
แต่งสีสรรชีวิตชีวา คนบ้านไพร ชาวนาชาวไร่ เป็นสุขใจในงานบุญ
Verse 5
ท้องฟ้าสว่าง ยามรุ่งอรุโณทัย เราเริ่มต้นใหม่ ยามเมื่อฟ้าราตรี
เปลี่ยนเวียนไป รักน้ำใจไมตรี ร้อยวันพันปี รับไมตรีอยู่เสมอ
จากคืนนี้ คงต้องมีวันพบเจอ แล้วใครที่เหม่อ คราวโบกมืออำลา
