Intro
Verse
บางทีพระเจ้าอาจเหงากว่าใคร เลยเอาคืนไปคล่อมสวรรค์ให้ครื้นเครง
จรัลเป็นหนึ่ง มิตรรักนักเพลง ผู้ร้องบรรเลง เรื่องราวของคำเมือง
เขาชึ้นชื่อลื่อเลื่อง ชึ้นชั้นแห่งชาติ ผู้สร้างบรรยาคาศ ให้เมืองเหนือน่าแอ่ว
ด้วยเสียงเพลงเจื้อยแจ้ว ราชาโฟลค์ซองคำเมือง กำเมือง กำเมือง คำเมือง
Instruments
Verse 2
ลูกชายช่างศิลป์ ศิลปินล้านนา สืบเชื้อสายมาจากเจ้านครเชียงใหม่
วัยเยาว์เอางาน เอาการเกินใคร แต่ในหัวใจ จรัลมีแต่เสียงเพลง
ทั้งประพันธ์บรรเลง ร่วมวงพี่น้องท้องเดียว เล่าเรื่องราวเก็บเกี่ยว
คนเมืองกับคนดอย
พาคนไทยไม่น้อย พลอยรู้จักอุ๊ยคา อุ๋ยคำ อุ๊ยคำ อุ๋ยคำ
Verse 3
เพลงสาวเชียงใหม่ สดใสหยอกเย้า เพลงพี่สาวครับ กระผมเป็นหนุ่มแล้วครับ
ไม่ต้องให้มิดะ สอนก็ได้ดอกครับ แต่จับใจจริง ๆ ก็ต้องน้อยใจยา
คือรางวัลอันทรงค่า แด่คนช่างฝัน คืนรางวัลสีสัน แด่ศิลปินป่า
จรัลตามสมญา เดินมาแล้วเดินไป เดินไป เดินไป เอ้าเดินไป
Instruments 3
Verse 4
เดินไป เดินไป เอ้าเดินไป
Verse 5
ตำนานเพลงคำเมือง มีหนึ่งเดียวจรัล
โฟล์คซองคำเมือง จึงเลื่องชื่อลือชา
แม้ตายร่วงไป แต่ดอกผลมิโรยรา
ทั้งเองราวภาษา จารึกไว้ในแผ่นดิน
ยังคงได้ฟังยิน จากศิลปินรุ่นต่อมา คือผลพวงของราชา
โฟล์คซองคำเมือง
ชายใจเพชรผู้ลือเลื่อง จรัล
มโนเพ็ชร เพชรกำเมือง เพชรประจำเมือง เจิดจรัสจรัล
