2/4
84 Bpm
Intro
Verse
In Net Zo'n Troosteloze Tent, En Aan Eenzelfde Toog Gezeten
Het Zou Een Wonder Mogen Heten Dat Je D'r Überhaupt Nog Bent
Een Even Norse Kastelein Vult Onwelwillend Onze Glazen
En Het Lijkt Niemand Te Verbazen Dat Wij Nog Steeds In Leven Zijn
Bij Trage Winteravondval Draait Men De Schaarse Lampen Lager
De Ramen Zijn Met Damp Beslagen, De Aarde Vaart Door Het Heelal
Dit Kwam Er Dus Van Ons Terecht, Na Al Die Hunkerende Jaren
Ik Zie Je Praten En Gebaren En Hoor Geen Woord Van Wat Je Zegt
Wij Hebben Al Zo Lang Niets Meer Over De Wereld Te Vertellen
Wij Zijn Voorbij, De Spiegels Stellen Zich Reeds Tegen Ons Beeld, Teweer...
Outro
