Verse
โอ้ระเหยลอยมา ลอยมา ตกในนาข้าว เป็นห่วงแท้ ๆ
พ่อแพรสีเทา ใครจะปลูกข้าว ให้เจ้ากิน..
Intro
Verse 2
บ้านนา ในคืนฟ้าหม่น ชายสองคนจับเข่าคุยกัน
สองคนเป็นพ่อลูกกัน เปิดประเด็นคุยกันตามประสาคนจน
ว่าลูกเอ๋ยลูกพ่อ ก็ยามนี้หนอเหลือเราแค่สองคน
เลี้ยงเจ้าพ่อเฝ้าอดทน ถึงเรายากจนพ่อก็กัดฟันสู้
ชีวิต ของคนทำนา อาชีพชาวนาช่างน่าอดสู
มันยากแค้นแสนเข็ญน่าดู เจ้าเองก็รู้อยู่เต็มหัวใจ
ลูกเอ๋ย เราเป็นชาวนา เกียรติยศชาวนานั้นน่าภูมิใจ
เลี้ยงคนเลี้ยงแผ่นดินไทย มาแต่ยุคสมัยของบรรพชน
โอ้ยามนี้ มีเพียงแค่เรา ที่นั่งจับเจ่าคุยกันแค่สองคน
หารือตามประสาคนจน ที่จนแต่ตัวแต่ไม่จนหัวใจ
ปรับทุกข์ปรับที่ปรับทาง พื้นนาร้าง ๆ ที่อยู่ไกล ๆ
พ่อรักษาและจะเก็บมันไว้ พอเจ้าเดิบใหญ่จะได้เอาไว้ทำกิน
Pre-Hook
ห่วงเอ๋ย ห่วงใย ห่วงประเทศไทยใครจะปลูกข้าวกิน
ก็ชาวนามีแต่หนี้แต่สิน ต้องขายที่ทำกิน ไปหากินในเมืองใหญ่
Instruments
Hook
เจ้ายังเล็ก ยังเด็กต้องเรียน ต้องพากต้องเพียรต้องตั้งใจ
อ่านเขียนคอคนคอควาย เ แบบเรียนทั่วไปของลูกชาวนา
วิชาแพะวิชาแกะให้คิดเอา วิชาปลูกข้าวเจ้าต้องศึกษา
ให้รอบรู้เรื่องการทำนา เป็นลูกชาวนาก็มีศักดิ์ศรี
ไม่มียศไม่มีบั้งชางมัน คนเราวัดกันตรงที่ความดี
ถึงเกิดเป็นลูกตาสาตาศรี ขอแค่เป็นคนดีแค่นี้ก็ยิ่งใหญ่
ว่าลูกเอ๋ยที่พ่อพูดมา กำพืดชาวนาเจ้าต้องภูมิใจ
อย่าลืมดืนลืมแผ่นดินไทย อย่าลืมว่าไทยส่วนใหญ่ต้องกินข้าว
Hook 3
อย่าลืมดืนลืมแผ่นดินไทย อย่าลืมว่าไทยส่วนใหญ่ต้องกินข้าว
(เกี่ยวเถิดนะพ่อเกี่ยว โย้นโย้น) (เกี่ยวเถิดนะแม่เกี่ยว)
Outro
(เกี่ยวเถิดนะพ่อเกี่ยว โย้นโย้น) (เกี่ยวเถิดนะแม่เกี่ยว)
อย่ามัวชะแง้ แลเหลียว เดี๋ยวเคียวจะเกี่ยว ก้อย เอย..
