Intro
Verse
เรณนคร ถิ่นนี้ช่างมีมนต์ขลัง ได้พบนวลนาง
ดั่งเหมือนต้องมนต์แน่นิ่ง
น้องนุ่งชิ่นไหม ไว้ผมมวยสวยเพริศพริ้ง
พี่รักเจ้าแล้วแท้จริง สาวเรียงพิงค์แห่งแดนอีสาน
เราเคยสัมพันธ์ พลอดรักเมื่อคราหน้าหนาว คินฟ้าสกาว
เหน็บหนาวน้ำค้างเหลือนั่น
เพราะได้เคียงน้อง ถึงต้องหนาวกายไม่หวาดหวั่น
รุ่งสางต้องร้างไกลกัน สุดหวั่นไหวก่อนลา
Pre-Hook
ผ้าผวยร้อยผืน ไม่ชื่นเหมือนน้องอยู่ใกล้ ดูดอุร้อยไห ไม่คลายหนาวได้หรอกหนา
ห่างน้อง พี่ต้องหนาวหนักอุรา คอยนับวันเวลา จะกลับมาอบไอรักเก่า
Hook
เย็นลมเหมันต์ ผ่านผันยิ่งพาสะท้อน โอ้น้องบังอร ก่อนนั้นเคยคลอเคลียเจ้า
ครั้งเที่ยวชมงาน พระธาตุพนมยามหน้าหนาว พี่ยังไม่ลืมนงเยาว์ โอ้แม่สาวเรณ
Outro
