#
Chord Title
1
ไกลแค่ไหนคือใกล้ (how Far Is Close)
พยายามจะทำวธตางๆ ใหเธอนนรกฉน. พยายามทกวนมอบใหทกอยางทเธอตองการ. เหมอนเดนบนสะพานทมปลายทางคอใจของเธอ. ยงคงคดและหวง จะนำเอารกแทนไปให. แตทำไม เดนมาเนนนานไมถงซกท. แตทำไม มองดเสนทางเหมอนยาวออกไป. อยากรวาฉนตอ
2
แตกต่างเหมือนกัน (different But Same)
วนเวลาทคอยเปลยนแปลง ตองเจอปญหา เขามาไมเคยหยด เขามาไมเคยหยด. บนเสนทางทดสบสน เสนทางทเดน เลอกไปเพราะใจบอก เลอกไปเพราะใจบอก. แลวทำไมมใครตอใคร ตองคอยตดสน วาทางนนมนผด เพยงเพราะวามนตาง. อยากจะแกใหดกวาเดม แตท
3
แตกต่างเหมือนกัน (different But The Same)
วนเวลาทคอยเปลยนแปลง ตองเจอปญหา เขามาไมเคยหยด เขามาไมเคยหยด. บนเสนทางทดสบสน เสนทางทเดน เลอกไปเพราะใจบอก เลอกไปเพราะใจบอก. แลวทำไมมใครตอใคร ตองคอยตดสน วาทางนนมนผด เพยงเพราะวามนตาง. อยากจะแกใหดกวาเดม แตท
4
ความเงียบดังที่สุด (the Loudest Silence)
มคำบางคำ ทเกบเงยบงน คอยเฝารอวน. ทควรบอกคำนน ใหเธอ ไดรบ ฟง. ยงพยายาม ยงทำทกทาง ผานมาแสนนาน. เพอจะสอไปหา ใหเธอ ไดรสก. แตยงทำ เทาไร กลบเหมอนวาเธอไมสน. ยงทำแคไหน ยงเกดคำถามในใจ เปนความเงยบทดงขางใน. เธอเคย
5
Stay
อาจมฝนทหลนมาชวคราว และเมฆขาวทผานมาเพยงชวคน. เจอะกบลมกปลวไป ไมมใครรอฟน ไมไดเปนความยงยนเสมอไป. แตกบเธอทผานมาชวคราว และเรองราวทเปลยนไปชวขามคน. กบอะไรทเปนไป กยงไมเคยลม เหมอนวามนเปนสวนหนงของหวใจ. เราไมเคยจ
6
คนไม่จำเป็น (unnecessary Person)
อยตรงน อยากเปนคนทเธอ ตองการ พยายาม เปลยนแปลงตวใหด ขนมา. อยากใหเธอร ความจรงขางใน วาฉนรก เธอมากเพยงใด. แตสดทาย ผานมานานแสนนาน เทาไร ยงคงรอ ยงลองทกวธ ทกทาง. เธอไมเคยเหน ฉนในสายตา เปนเพยงลม ไมมตวตน. ทำใหร
7
พัง..(ลำพัง) (broken (alone))
ทำไมในวนนเธอไมเหมอนเดม. ความรกทฉนคนเคยนนไมเหมอนเกา เพราะอะไร. ทำไมคำพดทแทนความหวงใย กลบในวนน ไดยนแตความเงยบงน. ทำทกทาง ยอมทำทกวธ เพอจะเปลยนใจเธอใหกลบมาเปนเหมอนเดม. แตเหมอนยงทำ เธอนนยงไกลออกไป. พงหมดแล
8
ดอกไม้ปลอม (fake Flower)
ดอกไม ดอกนทใหเธอ มความหมายแทนหวใจ. ดอกไม เปนของปลอมกจรง แตความหมายอยขางใน. แมอาจไมสวยงาม ไมหอมชวนใหสนใจ แตไรดอก ทแหงตาย เธอรบไปไดไหม. หากแมนานเพยงใด ดอกไมของปลอม จะอยตรงนไปจนตาย ไมเปลยนไป ดงหวใจ. หากแ
9
กล่อม (lullaby)
หากการเดนนนทำเธอตองเจบ หากการเดนนนทำเธอปวดหวใจ. ความตงใจนนสดทายลมเหลว ใหใจเยนไวอยาโทษตวเอง. หากความรกนนทำเธอรองให หากความรกนนทำเธอเสยใจ. ทกคนรอบกายอยมาหายไป ใหจำเอาไววายงมฉน. สดทายเธอกคดยอมแพ สดทายเธอ
10
โดดเดี่ยวด้วยกัน (lonely Together)
ในวนนทมแตฉน ฟงเพลงรกอยเพยงลำพง มใครบางไหมททำเหมอนกน. และในวนนทมแตฉน หวงทจะตามหา หาใครสกคน มใครบางไหมทตามหาฉน. มอง ด บน ถนน เจอแตคทเดนจบมอ มอง ด ออกไป มแตภาพของคนรกกน. ไมรวาเธออยไหน ตรงทใด ตองตามหาอกนา
11
สิ่งที่ตามหา (what I'm Looking For)
ตดอยในชวตทชางเดยวดาย เดนอยบนถนนทไรจดหมาย. และแมพบเจอผคนมากมาย ภายในใจยงเหมอนบางอยางขาดหาย. สงใดทใจฉนนนคอยมานาน ยงคงอยากจะคนใหเจอสกครง. แมคนและวนจะเลยผานไป จนบางทกเรมรสกหมดหวง. แตเมอไดพบเธอ เธอเปลยนใหโ
12
รอยจูบ (kiss Mark)
ยงจำไดด วนคนทม รมฝปาก เราสมผส ตอนทเธอนนยนอยขางฉน. ยงคงไมลม คราวนงทเคย รมฝปาก เราสมผส ตอนทเธอนนยนอยขางฉน. วนคนยอนมาไมเหมอนเดม วนคนนนตามมาทำราย. รอยจบตรงทเดมยงคอยซำเตมใหฉนนน จมลงไปในความทรมาน. กบความหลง
13
เลิกตั้งแต่เริ่ม (end Before Start)
อยาเพงบอกเลกกนไดมยตงแต เรายงไมไดเรม. อยาเพงบอกรกครงนมนตองจบ ตงแตเราเพงพบ. ใหโอกาสฉนท โปรดเธออยาเพงเดนหน ไดมย. อยาเพงบอกเลกกนตงแตยงไมไดเรมเลย. กเขาใจวาสองเรา อาจไมเขากนขนาดนน อาจไมใชตามทเธอหวง. และเขาใ
14
คนคนเดียว (one Person)
ตอนเธอยงรกกบ ฉนเมอไหรทคดถงเธอ. เธอคอพลงเธอเปนดงเรยวแรง ใหกำลงกบหวใจ. วนทเธอนนจากไป เมอไหรทคดถงเธอ. มนทรมานปวดราวขางใน ไมมเลยกำลงใจ. ฉนไมเขาใจ ฉนไมเขาใจ ฉนไมเขาใจทำไม ทำไมถงยงไมลมเธอ. นาแปลกเหลอเกนทคนเ
15
เศษส่วน (fraction)
เพยง ไดมเธอ ไมสนใคร คนอนแลว ขอ แคมเธอ อยในใจ กพอแลว. กเพราะทกความรสก ของฉนมแคเพยงเธอ. ไมวายงไงฉนกยอม ถงแมยงไงไมต อรอง. กเพราะทำไดทกอยาง จะตองทนซกเทาไหร. ไมวายงไงฉนกยอม ถงผลตอบแทนเปนแค. เศษสวนแหงความรก
16
ความทรงจำที่ไม่อยากจำ (memories I Don't Want To Remember)
กอนเธอจะไป กอนทเธอจะใช ถอยคำบอกลาและหายไป. กอนเธอตดสนใจ กอนทอะไรอะไรจะตองเปลยนแปลงตลอดกาล. ฉนยงมคำถาม ทอยากจะถามเธอ เปนคำถามสดทาย ชวยทบทวน กอนจะไป. เธอยงจำไดไหม เรารกกนแคไหน จำไดไหม เราสำคญเทาไร. ทกทก
17
คำถามซึ่งไร้คนตอบ (question With No Answer)
ฉนรด ทำไมทองฟายามเชา กลบดมดมน กวาทกวน ทเลยผาน. ฉนเขาใจ ทำไมแสงจนทรคนน เหนบหนาวกวาทฉนเคยรสก. ไมคดสงสย ทำไมพอฟงเพลงรก วนนกลบเศรากวาทกททไดยน. ไมแปลกใจ กบความรสกทฉน เผชญ อยตอนน. แตยงมหนงคำถาม ทฉนไมเขาใจ เ
18
กาลครั้งหนึ่ง ตลอดกาล (once Upon A Time, Forever)
เราในวนน ตองจากกนแลวมาไกลสดแสนไกล. มเพยงแคฉน ลำพง กบความเงยบเหงา ทกทกวน. จบลงไปแลว อดตทสองเราเคยเคยงคกน. และฉนกร ทกสง วาคงไมยอน หวนคนมา. แตคนและวนทผาน ไมลบเรองราวเกาเกา. นานแคไหน ในใจฉนมแตเธอ ไมเคยลม.