Intro
Verse
บ้านฉันนั้นศรีสะเกษ อาณาเขตสุดชายแดนไทย
ดินแดนที่มีบันได ป่ายขึ้นไปยอดเขาพระวิหาร
ยังคงมีมนต์บันดาล ให้เราลูกหลานเคารพบูชา
บ้านฉันนั้นแดนอีสาน ตำนานปู่สังกะสา
พี่น้องเฮาเคยก้มหน้า ทำนาทำสวนทำไร
บัดนี้อิสานเปลี่ยนไป หมู่เฮาหญิงชายต้องเร่ขายแรงงาน
Instruments
Verse 2
บ้านฉันนั้นคือเผ่าชน อดทนบึกบึนเป็นที่หนึ่ง สังคมได้พิงได้พึ่ง พาแรงกายรับใช้ไปทั่ว
อิสานท้องฟ้าสลัว มืดมิดมัวและน่าสงสาร
Pre-Hook
ตำนานที่ยังทุกข์ยาก ผู้คนอยู่อย่างลำบาก
พากันทอดทิ้งรกราก เราจะฝากอิสานไว้กับใคร
คนอิสานบ่เคยแล้งน้ำใจ ถ้าขาดเราไปแดนไทยสะเทือน
Hook
บ้านฉันนั้นยังดิ้นรน บรรพชนอิสานนักสู้ ศิลปะตกทอดเรียนรู้ เมืองครูหมอแคนหมอล่ำ
ปลอบใจกันเองในยามค่ำ ล้อมลงร่ายรำอิสานจงเจริญ
Instruments 2
