Intro
Verse
เวลาฉันต้องร้องไห้
เรื่องที่ร้ายเกินจะทน
ความผิดหวังช่างมืดมน
ต้องสับสนตามลำพัง
เหนื่อยใจ จะนั่งลง ที่ตรงหลังบ้านแห่งนี้ ไม่มีใคร
เวลาฉันสบายใจ
เรื่องที่ร้ายกลายเป็นดี
อยากจะยิ้มให้เต็มที่
ที่ตรงนี้แสนสบาย
สุขใจจะนั่งลงที่ตรงหลังบ้านแห่งนี้ ที่เดิม ที่ยังมีความคุ้นเคย
Hook
ที่แห่งนี้ช่างร่มเย็น ไม่เห็นจะต้องสับสน ไม่ต้องกังวลเรื่องใคร ๆ
ที่แห่งนี้ ช่างอุ่นใจ เหมือนเป็นที่สุดท้าย ที่ฉันจะมีไว้คนเดียว ไม่เกี่ยวกับใคร
Verse 2
ไม่ต้องเสริม ไม่ต้องแต่ง
ไม่ต้องเสแสร้งใด ๆ
เป็นตัวของตัวเองได้
มีที่ไหนจะมาแทน
สุขใจจะนั่งลงที่ตรงหลังบ้านแห่งนี้ ที่เดิม ที่ยังมีความคุ้นเคย
